Coraline

my guilty pleasure

Deze week is het mijn beurt om een interessant stukje te schrijven! Nu, nadat ik naar de voorgaande blogs had gekeken, moest ik toegeven dat ik mezelf niet al te intelligent of interessant voelde. Een studie Engelse taal en cultuur aan de Universiteit van Leiden heb ik na mijn propedeuse afgebroken, en mijn echte liefde, namelijk geschiedenis, tsja… op dat gebied voel ik mij niet wetend genoeg om er iets over te schrijven.Ik kan wel uitbreiden op een apart, ietwat autistisch trekje van mij. Inmiddels weten mijn kwintetcollega’s dat ik houd van een beetje organisatie. Agenda’s die op orde zijn, muziek die mooi gesorteerd in een kast ligt, de was die geordend aan het rekje hangt (ja, ik hang de sokken die bij elkaar horen naast elkaar, anders klopt het niet!), en mooie planningen en to do-lijstjes overal in mijn huis.

Vorige week zijn we begonnen aan nieuw repertoire. Fantastisch vind ik dat! Natuurlijk, zullen de meeste musici zeggen, eindelijk iets nieuws studeren, dat ene stuk wat je zo lang al wilde spelen, of het ontdekken van de geheimen van de partituur. Oké, allemaal best leuk, maar wat ik nou het meest leuke vind van nieuw repertoire – en geloof me, ik word er écht heel gelukkig van – is… het printen en het laten inbinden van de partituur! Wij moeten natuurlijk de partituur altijd afstaan aan Rik, en dusdanig heb ik nu het doel om in mijn muziekkast mijn vioolpartijen altijd te laten samenliggen met de mooie, vers geprinte, ingebonden partituren… zalig idee!

Coraline

Wil je meer? Subscribe en lees als allereerste de volgende blogs!
Ontdek ook hoe Laura, Coraline, Rogier, Michiel en Rik over de wereld denken

Leave a Reply

Your email address will not be published.